Sunday, January 18, 2015

ကံအေၾကာင္း ဘဝမလွေသာ္လည္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္သူ

ကြ်န္မနဲ႔ အတူအလုပ္လုပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ပိုင္း အလုပ္ေဖာ္စင္ကာပူမိန္းမတစ္ေယာက္အၾကာင္း သူမေျပာျပမွပဲ သူမဘဝဟာ ေတာ္ေတာ္ေၾကကြဲစရာေကာင္းမွန္း သိရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရြွင္ရြွင္ေနတတ္တဲ့သူမမွာ ဒီလိုသနားဖြယ္အျဖစ္မ်ိဳဴးရွိိမယ္လို႔ ဘယ္သူက ထင္မွာလဲ။
သူမဟာ ေမြးကတည္းက ကေလးထိန္းနာနီနဲ႔ပဲ ၾကီးျပင္းခဲ့ရျပီး မိဘဆိုတာကို မျမင္ခဲ့ဘူးေပ။ ကေလးထိန္းကပဲ သူမကိုထိန္းေက်ာင္းေကြ်းေမြးေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ဲျပီး မ်ိဳးရိုးအမည္ကိုလည္း ကေလးထိန္းမ်ိဳးရိုးနာမည္ခံခဲ့ပါတယ္။ သူမမွာလည္း အိမ္ေထာင္ေရးကံေခလွပါတယ္။ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ အိမ္ေထာင္က်ျပီး သမီး၂ေယာက္ထြန္းကားခဲ့ပါတယ္။ သူမမွာ မူးယစ္ေဆးဝါးမႈျဖင့္ေထာင္က်ကာ  ေထာင္မွထြက္လာေသာအခါ ေယာက္်ားမွာ ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳသြားပါတယ္။ သမီး၂ေယာက္ကိုေတာ့ သူမနဲ႔ေနေစပါတယ္။ သမီး၂ေယာက္မွာ အပ်ိဳေဘာ္ဝင္ခါစအရြယ္ လွေသြးၾကြယ္စအရြယ္ေတြေပါ့။ 

ဒါနဲ႔ သူမလည္း တပင္လဲမူ တပင္ထူလိုက္ျပန္တယ္။ ဒုတိယလင္နဲ႔ သား၂ေယာက္သမီး၁ေယာက္ထြန္းကားခဲ့ပါတယ္။ ဒုတိယေယာက္်ားမွာ သူမအလုပ္သြားေနတုန္း သူမလင္ပါသမီးၾကီးနဲ႔ျငိစြန္းေနၾကပါတယ္။ ႏိုက္ကလပ္ကို အတူတက္ၾကပါတယ္။ တေန႔မွာ သူမအလုပ္ကေနေစာျပန္လာတုန္း သူမသမီးၾကီးနဲ့ သူမလင္ငယ္နဲ႔အတူ အိပ္ရာထဲမွာ ခ်စ္ရည္လူးေနတာကို လက္ပူးလက္ဳၾကပ္မိသြားပါေတာ့တယ္။ သူမဘယ္လိုမွ အတူေနလို႔မရေတာမွန္းသိလို႔ သမီးၾကီးကို အိမ္ကေနခြဲေနၾကဖို႔ေျပာေပမယ့္ သမီးျဖစ္သူက ဖေထြးနဲ႔ မခြဲႏိုင္ပါဘူးဆိုေတာ့ အေမျဖစ္သူမွာ လင္ငယ္နဲ႔ထားခဲ့ကာ သူမတကိုယ္တည္း အျပင္မွာ အိမ္ငွားေနပါတယ္။ ကေလးေတြကိုလည္း သူမနဲ႔အတူေပးမေနေစဘဲ ၁လ၁ခါေတာ့ ေပးေတြ႔ေစပါတယ္။ ကြာရွင္းခြင့္လည္းမေပးတဲ့အျပင္ အိမ္ကလည္း ၂ေယာက္ပိုင္ျဖစ္ေပမဲ့ သူကကြာမေပးေတာ့ သူမလည္း အတူေနမရ ဘာမွလုပ္လို႔လည္းမရပါဘူး။ 

တေန႔ေဆးခန္းကို မေလးလူနာကေလးငယ္ ဆံုဆို႔ၾကက္ညာကာကြယ္ေဆးလာထိုးပါတယ္။ စင္ကာပူမွာ ကာကြယ္ေဆးထိုးျပီးတိုင္း က်န္းမာေရးဆိုင္ရာဘုတ္အဖြဲ႔ကို ကာကြယ္ေဆးထိုးျပီးေၾကာင္း အစီရင္ခံရပါတယ္။ အဆိုပါေဖာင္တြင္ ကေလးရဲ႔မိခင္နာမည္နဲ႔ မွတ္ပံုတင္နံပါတ္ျဖည့္ရပါတယ္။ အဆိုပါကေလးငယ္မွာ အဖြား၊အေဖနဲ႔အတူလာတာဆိုေတာ့ ကေလးမိခင္နာမည္သာသိျပီး မွတ္ပံုတင္နံပါတ္ကို ေနာက္မွ ဖုန္းဆက္ေျပာမယ္ဆိုျပီး ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မဆက္ေတာ့ ကြ်န္မကပဲ ဖုန္းဆက္ေမးရပါေတာ့တယ္။ အဲဒီေတာ့ အဖြားလုပ္သူက အေမမွတ္ပံုတင္နံပါတ္ကို မေမးရေသးဘူးလို႔ ေျပာပါတယ္။ ကြ်န္မလည္း အလြန္ထူးဆန္းေနပါတယ္။ ဒါနဲ့ အလုပ္ေဖာ္ မေလးမကို ဖုန္းဆက္ျပီး ေမးေစပါတယ္။ အဲဒီေတာ့မွပဲ သူတို ႔မေလးအခ်င္းခ်င္း အျဖစ္မွန္ကို ေျပာျပပါေတာ့တယ္။ အမွန္ေတာ့ သူတို႔ဟာ ကေလးငယ္ေကာင္ေလးရဲ႔ ကေလးထိန္းျဖစ္ျပီး အဆိုပါေန႔က လာတဲ့အေဖလို႔ထင္တဲ့သူဟာ ကေလးအေဖမဟုတ္ဘဲ ကေလးထိန္းရဲ႔သားအရင္းျဖစ္ပါတယ္။ ကေလးမိခင္က ျပစ္သြားလို႔ သူတို႔ကသနားျပီးေမြးစားထားတာလို႔ ေျပာပါတယ္။

အဲဒီေတာ့မွ ကြ်န္မရဲ့အလုပ္ေဖာ္က သူမနဲ႔ဘဝတူေတြပဲေပါ့တဲ့။ သူမကိုလည္း အေမက မလိုခ်င္ေတာ့လို႔ျပစ္သြားျပီး ေမြးခ်င္းေမာင္ႏွမေတြလည္းရိွေၾကာင္း၊ သို႔ေသာ္ ဘယ္သူဘယ္ဝါမွန္း မသိရေၾကာင္း၊ မိခင္မွာလည္း မေကာင္းတာလုပ္စားတဲ့အပ်က္မျဖစ္ေၾကာင္း အေၾကာင္းစံုဖြင့္ေျပာမွ သူမအေၾကာင္းသိခြင့္ရပါေတာ့တယ္။ သူမရဲ႔အတိတ္ကံမေကာင္းခဲ့လို႔ပဲ ဆိုရမလား။ မိဘမဲ့ဲျပီး မျမင္ဘူးသလို သူမရဲ႔အိမ္ေထာင္၂ဆက္လဲျပိဳကြဲရ သားသမီးနဲ႔လည္း အတူေနခြင့္မရပါဘူး။ သူမမွာ အလုပ္၃ခုလုပ္ျပီး တတ္ႏိုင္သမွ် သူတို႔ေလးေတြကို ေထာက္ပံ့ေပးေနပါတယ္။

ဒါေတြကိုၾကည့္ျပီး ကိုယ္တို႔ရဲ႔ဘဝဟာ အမ်ားၾကီးကံေကာင္းပါလားဆိုၿပီး ေတြးမိပါတယ္။ မိစံုဖစံုနဲ႔အတူေနရတာဟာ မဂႍလာ၁ပါးျဖစ္ပါတယ္။ မိဘမ်ားကို မေသခင္မွာ ေကြ်းေမြးေစာင့္ေရွာက္ပါ။ ေသျပီးမွေနာင္တရတာမိ်ိဳး မျဖစ္ပါေစနဲ႔။ ကြ်န္မရဲ႔ ေမြးေန႔အမွတ္တရအျဖစ္ အဆိုပါပို႔စ္ေလးကို ေရးသားလိုက္ပါတယ္။ အားလံုးပဲ မိမိဘဝကို အားငယ္အလိုမက်ျဖစ္ေနမဲ့အစား ကိုယ့္ထက္နိမ့္က်တဲ့ ကံအေၾကာင္းမလွတဲ့သူေတြနဲ႔ ယွဥ္ၿပီး ကိုယ္ဟာ အမ်ားၾကီးသာပါလားဆိုျပီး ဘဝကိုေပ်ာ္ေပ်ာ္ရြွင္ရွြင္ျဖတ္သန္းႏိုင္ၾကပါေစလို႔ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္။

2 comments:

ဆုျမတ္မိုး said...

ကိုးရီးယား ဒရမ္မာေတာင္ရံႈးတယ္ေနာ္...မနက္က ေဂ်ခ်ိဳအေၾကာင္းဖတ္ေနတာ...တျခားလူေတြနဲ႔စာရင္ ကိုယေ္တြဘ၀က အမ်ားၾကီးကံေကာင္းပါေသးတယ္..။ စိတ္ဓာတ္က် ပင္ပန္းရင္လည္း သူမ်ားဥပမာယူျပီးအားတင္းရတယ္..။

အစစအဆင္ေျပပါေစရွင္႔ ။

Mishell said...

ေက်းဇူးပါ။ ကိုယ္အားငယ္စိတ္ဓါတ္က်ေနရင္ ကိုယ့္ထက္အမ်ားၾကီးနိမ့္က်သူ၊ ကံမေကာင္းတဲ့သူကိုၾကည့္ၿပီး ကိုယ္ကသူတို႔ထက္စာရင္ အမ်ားၾကီးသာပါလားဆိုျပီး ေျဖသိမ့္ပါ။ ဒီေန့လည္း စင္ကာပူမွာ ကိုယ္လုပ္တဲ့ေဆးခန္းနားက တိုက္ခန္းေပၚကေန ခုန္ခ်ေသေၾကာင္းၾကံလို႔ ရဲေတြဝိုင္းေနတယ္။